compagnon de route

Ergens een one-liner gelezen: “de beste camera is deze, die je steeds bij jou mee hebt”.  Ja, dan komt zo’n Fujifilm 680 III_studio_kanjer ‘niet’ in aanmerking. Het Fujifilm-x70 kleinood daarentegen scoort dan wel heel goed. Sedert enkele weken is dit toestelletje onafscheidelijk aan de zijde van ondergetekende. Het sluitergeluidje werkt verslavend, het geluid van de 680III trouwens nog méér.

 

De donkere kamer

Sedert de ‘snelle’ fotografie in opmars kwam slingerden de credo’s naar m’n hoofd: gedaan met dat donkere kamer gedoe, gedaan met die proefstrookjes maken, gedaan met dat printen en het opnieuw printen…

Onlangs echter, sinds m’n uitstappen (of beter instappen) in diezelfde ‘snelle’ fotografie:  “Dat scherm, hmmm… van minderwaardige kwaliteit!  Heb je het wel gekalibreerd?  Zou je je werkkamer niet verduisteren?  En vergeet niet je zwarte kleren aan te trekken!”

Ongeloof hier… het alom geprezen ‘Lightroom’ is helemaal geen licht_kamer: het is een pikke_donker zwart kamer met een schel licht, dat je ogen teistert, waarvan je na een uur oog- en hoofdpijn krijgt. De dag wordt nacht, je nachtrust verdwijnt.  🙂

Maw: het is maar pas als je een ‘workflow’ doorgrondt dat je er ‘ook’ de nadelen van ondervindt.

En dan zijn we nog niet aan het printen, laat staan het ‘eenvormig’ bekijken van de beelden op ‘alle schermen’.

dscf2148_klein