Niet lachen

“Niet lachen” riep ik.. Het koppel keek me verwonderd, vragend aan…

“Lachen is een masker dragen” fluisterde ik nog na…

Eerlijk toegegeven, ze droegen niet echt een masker… terwijl ze zo intens hun selfies en portretjes i-phone-den

En op mijn stappen terugkerend verbeet ik m’n vertwijfeling: “Mag ik van jullie een portretje maken?” En ik mocht… Zij en hij uit het Leuvense, een 1ste- en een 2de jaars… Ik hoorde amper wie eerste jaars en wie tweede jaars was… Het was minstens 7 Corona maanden geleden dat ik me nog aan een straatportretje waagde, ik had het duidelijk niet meer in de hand…

“Toch geen Reuzegommers” ?? “Neen, neen, toch niet” en lieten duidelijk hun afkeer blijken. “Oef’ zei ik al vechtend met de camera.

“Niet lachen…” 🙂 En met het ‘slaaaaaks’ geluid van de oude camera nog in de oren, verdwenen Mirte en Dries richting branding, niet zonder eerst onze gegevens achter te laten.

“Over_leven in Oostende”: toch ook tof jong leven daar aan zee!

© efbeo

fotogroet, efbeo

ps: zie ook https://efbeo.blog/straatportret/

Verzoend

‘De wet van behoud van ellende’: geldt ze in de fotografie nog méér dan in andere disciplines??

Hoedanook: dat KB (kleinbeeld) gevecht met de scanner, ik word er moe van. Gefrustreerd, helemaal niet tevreden van de kwaliteit. (Voor alle duidelijkheid dat KB is in die andere wereld de FF… 🙂 )

En dus kwam dat KB ‘hier’ (bijna) niet meer aan bod. Tot ik gisteren, nadat voor de zoveelste maal die scans niet voldeden, ik terug de doka indook en koos voor de ultra trage print… Met de Leitz 1C… Condensor dus voor de ingewijden.

Traag: heel zeker: meestal werk ik voor MF en LF met de Splitgrade en het zoeken naar de juiste tijd en gradatie werkt toch veel vlotter. Anderzijds de mooie korrel die je bij een condensor krijgt…

Amper 6 trage prints vandaag, voor een ongeduldigheid als ondergetekende, dat kan tellen of vooral niet tellen… 🙂 Maar het resultaat leidt tot verzoening. Wat die HP5 doet in x-tol, aangename korrel in die condensor, áls je heel goed kijkt. Prachtige prints, het maakt je bij valavond een tevreden man. En de angst dat die kleinbeelden toch niet ‘dat’ zijn, valt helemaal weg. Vanaf nu dus, geen scans meer, alleen prints

En dan het besef dat ik van die kleinbeeld filmen tot nu toe veel te weinig beeldjes heb geprint… help, help…Onrust één en al… 🙂

allez, allez

fréderique l’argentique

Amelie

We voelden al een hele ochtend dat het kosmopolitische Brussel in een lente mood was.. Iedereen vriendelijk én medewerkend. En we hadden nog honger… ‘portret’ honger…

Een koptelefoon loopt haastig langs. Tussen de twee oorkleppen leuke kijkers. Als in m’n beste minivoetbaltijd vroeg ik haar meteen : “Of we van haar een straat_portretje mochten maken?”. Het mocht…

En plots verscheen er een ander mens voor de camera, duidelijk een specialiste in de camera communicatie. Het verbaasde ons niet, ze was ‘model’. Een Zweeds model! Asjemenou… 🙂 Instagram: @amelie.karlsbro.

© efbeo (digitfoto van een nog niet droge analoge print) 🙂

Tussen haakjes: dat is wel het leuke aan die fotowandelingen: je bent voortdurend aan het ‘casten’… ja… nee… ja… nee… De zintuigen steeds in alarm fase…

Ondertussen was ik wel méér en méér aan het sakkeren dat ik ‘noch’ met het juiste filmformaat, ‘noch’ met de juiste lens, én zonder statief en reflectiescherm op pad was… Viermaal foei, dat worden herexamens!

Maar het leuke is, beste ‘volger’, Amelie is akkoord voor dat herexamen!

Als afsluiter, niet echt dezelfde schrijfwijze… 🙂

allez, allez

frederique l’argentique