Uit de oude doos_04

Leuke opdracht van Carlo*: textuur in de studio (we zeggen zowat 2002)… En hij gaf ons een geniale tip om het strijklicht goed te plaatsen, benieuwd dat hij die nog weet?! 🙂

Ruwe KB scans in batch! (een beeld is pas een beeld als het geprint is en onder het juiste licht getoond)

fotogroet, fred

* Carlo Valkenborgh, super leraar/meester printer aan de Fotokunst afdeling van de academie van Hasselt

Verzoend

‘De wet van behoud van ellende’: geldt ze in de fotografie nog méér dan in andere disciplines??

Hoedanook: dat KB (kleinbeeld) gevecht met de scanner, ik word er moe van. Gefrustreerd, helemaal niet tevreden van de kwaliteit. (Voor alle duidelijkheid dat KB is in die andere wereld de FF… 🙂 )

En dus kwam dat KB ‘hier’ (bijna) niet meer aan bod. Tot ik gisteren, nadat voor de zoveelste maal die scans niet voldeden, ik terug de doka indook en koos voor de ultra trage print… Met de Leitz 1C… Condensor dus voor de ingewijden.

Traag: heel zeker: meestal werk ik voor MF en LF met de Splitgrade en het zoeken naar de juiste tijd en gradatie werkt toch veel vlotter. Anderzijds de mooie korrel die je bij een condensor krijgt…

Amper 6 trage prints vandaag, voor een ongeduldigheid als ondergetekende, dat kan tellen of vooral niet tellen… 🙂 Maar het resultaat leidt tot verzoening. Wat die HP5 doet in x-tol, aangename korrel in die condensor, áls je heel goed kijkt. Prachtige prints, het maakt je bij valavond een tevreden man. En de angst dat die kleinbeelden toch niet ‘dat’ zijn, valt helemaal weg. Vanaf nu dus, geen scans meer, alleen prints

En dan het besef dat ik van die kleinbeeld filmen tot nu toe veel te weinig beeldjes heb geprint… help, help…Onrust één en al… 🙂

allez, allez

fréderique l’argentique

Amelie

We voelden al een hele ochtend dat het kosmopolitische Brussel in een lente mood was.. Iedereen vriendelijk én medewerkend. En we hadden nog honger… ‘portret’ honger…

Een koptelefoon loopt haastig langs. Tussen de twee oorkleppen leuke kijkers. Als in m’n beste minivoetbaltijd vroeg ik haar meteen : “Of we van haar een straat_portretje mochten maken?”. Het mocht…

En plots verscheen er een ander mens voor de camera, duidelijk een specialiste in de camera communicatie. Het verbaasde ons niet, ze was ‘model’. Een Zweeds model! Asjemenou… 🙂 Instagram: @amelie.karlsbro.

© efbeo (digitfoto van een nog niet droge analoge print) 🙂

Tussen haakjes: dat is wel het leuke aan die fotowandelingen: je bent voortdurend aan het ‘casten’… ja… nee… ja… nee… De zintuigen steeds in alarm fase…

Ondertussen was ik wel méér en méér aan het sakkeren dat ik ‘noch’ met het juiste filmformaat, ‘noch’ met de juiste lens, én zonder statief en reflectiescherm op pad was… Viermaal foei, dat worden herexamens!

Maar het leuke is, beste ‘volger’, Amelie is akkoord voor dat herexamen!

Als afsluiter, niet echt dezelfde schrijfwijze… 🙂

allez, allez

frederique l’argentique