Levenskunst

Wat de Noorderlingen te weinig bezitten, hebben onze zuiderlingen in overvloed: levenskunst.   Genieten van eenvoudige dingen: de zon, de natuur, de rust…én de fotografie…

Onderschat ze niet, onze zuiderse vrienden: de fotobiënale in de Condroz (Marchin-Tahier) was pico bello georganiseerd!  Grote aanrader dus, allen daarheen,  volgend w-e is de laatste kans!

Het was ook even aanpassen: weg met die noordelijke norsheid, maak plaats voor een zuiderse “bonjour, bonjour, bonjour!!!”.

Om niet te vergeten: ik mocht dan ook mee met enkele bevlogen fotografen…

Met niet te missen werk van Jacqueline Roberts ; Paul Nougé samen met Karel Fonteyne ; Alexandra Demenkova ; and last but not least (!) Baudoin Lotin

Minpunt: helaas niet op elke plek de beste lichtomstandigheden…

En wat met die 44-jarige old-timer? Wel, die hield zich kranig… Ik zou zeggen, méér dan dat…  Op 1/8 sec redelijk met vaste hand fotograferen? Die old-timer doet dat (de vraag is wel, welke old-timer(??), het toestel of de fotograaf ? )  🙂 … BOB’s maken? (bewust onscherpe beelden) Hij doet dat… (en soms ook ongewild onscherpe) 🙂

Hieronder wat sfeerbeeldjes

 

Zuiderse Condroz fotogroet, fred

 

44

“Welke camera nemen we mee?” is een regelmatig wederkerende probleemstelling… 🙂  Zondag met drie fotokompanen naar de Condroz, zie link.  Dus niet te zwaar geladen zijn  want heel wat TT’s daar te bekijken en toch tegelijkertijd die ene ‘opname’ niet willen missen…

fotobiënale

Zou ik voor die oldtimer kiezen?  Bouwjaar (wellicht) 1973, 44 jaar jong dus… Zou ‘hij’ het nog doen.  Het zou spijtig zijn zondag ‘niet’ te kunnen ‘klikken’…Met een camera die je niet ‘verklikt’… 🙂  En om in de regen te lopen is dit de ‘ideale’ camera. Met de paraplu boven je hoofd, kijkend naar al dat mooi licht door die ‘buikzoeker’… 🙂

DSCF5788DSCF5789

1973…Was dat ook niet het bouwjaar van de minder jongste dochter? Toen deed ik het nog met middenformaat! En ,shame on me, wat later heb ik me door al die marketing laten overhalen om voor een Minolta_achtig SRT 101 ding te kiezen.  Wijsheid komt niet voor de jaren… 🙂

 

‘Hem’ dus hem toch maar even getest…  En hij doet het… na 44 jaar… al een 17-tal jaar zonder onderhoudsbeurt…  Zoiets maken ze niet meer.  Pure nostalgie…

Trage groet, fred

What a difference a day makes…

Gisteren, doka_print_dag… Controle over je workflow: van opname tot ‘print in passe-partout’.  De ene dag is de andere niet… 🙂

DSCF5767_klein

Zonder die ‘pc mannekens’ die op alle mogelijke manieren je werk proberen te saboteren? 🙂   Een zaligheid…

Met prachtige variaties in de diepzwarte partijen? En dito wit?

DSCF5769_klein

Ik durf amper de beelden te vertalen naar die andere workflow…

En om het eens op z’n “tjerri’s” te doen  [tjerri (klik)]… een bruggetje

Ook een zilveren dame zeg!

Doka_groet, fred

500 CM

500CM of Bronica”? mailde de jonge man naar de ietwat oudere heer aan de overkant van de www.  En vervolgde: “In 99% van  de beelden ga je geen verschil zien…” om zich zelf te overtuigen om ‘niet’ voor die 500 te kiezen (want duidelijk duurder).

“Moeilijke vraag!” antwoordde de oude man diplomatisch… meteen de jonge man zijn ‘geen_ verschil_gelijk’ toegevend.  Er was zelfs méér: “Plaats een Hasselblad ‘kadertje’ rond een digi-beeldje, en de meesten van de ‘beholders’ gaan niet merken dat ze grandioos gefopt worden”.  Waarschijnlijk wikte hij dit als een te drastisch argument, dat de nostalgie van de trage fotografie deed uiteenspatten.

De jonge man, duidelijk gekweld door het G.A.S.syndroom (zie ps), bleef maar argumenteren van “Hoe dan ook wil ik zwart-wit analoog printen” naar “De kinderen groeien maar éénmaal op” en “de Hassie blijft toch z’n waarde behouden?”.

Met ingehouden overtuiging probeerde ik hem, (ja die oude man, dat was ondergetekende) toch van die aankoop_koorts te verlossen met “Het is de fotograaf die het beeld maakt, niet het fototoestel!”.

Ook een keuze tussen  ‘op reis gaan of aankoop’ en ‘ het is een kwestie van prioriteiten te stellen’ hielp niet .  “De zomerreis is al gepland” antwoordde hij wanhopig!

Het schuldgevoel bleef tussen het ge-mail pertinent aanwezig.  Hoe kon hij deze gezinsinvestering verantwoorden?  Dan maar de grove middelen gebruikt: “Weet je, beloof aan je echtgenote dat je familie beelden gaat maken zoals Alain Laboile dat doet, daar weerstaat ze niet aan…”  Hij antwoordde opgelucht: “Je hebt m’n gedachten gelezen 🙂 “.

De oude man’s ogen fonkelden… gelukkig kon de jonge man het niet opmerken… 🙂

Hieronder een beeldje met die iconische Hasselblad en de ‘echte’ zwarte kader.  Geniet.

F1080_02.jpg

Trage Hassie groet!  Fred

PS: Voor alle duidelijkheid: het gaat hier over een Hasselblad 500CM: een iconische fotomachine die 1) je nooit, ook niet na 15/20/50 jaren dienst in de steek laat  2) je kwaliteit als fotograaf meteen de hoogte injaagt, ingebeeld of niet  3) je laat fotograferen in het super vierkant formaat.

Enkele beelden van  familiefotograaf Alain Laboile (klik)

G.A.S.: Gear Acquiring Syndrome: de plotse opkomende  en niets ontziende ‘goesting’ om een nieuwe aankoop te rechtvaardigen: meestal eindigend met een aankoop en een besluit: ‘in het hebben van de zaak eindigt het vermaak’ of  ‘de weg naar is belangrijker dan het aankomen’   🙂