500CM of Bronica”? mailde de jonge man naar de ietwat oudere heer aan de overkant van de www.  En vervolgde: “In 99% van  de beelden ga je geen verschil zien…” om zich zelf te overtuigen om ‘niet’ voor die 500 te kiezen (want duidelijk duurder).

“Moeilijke vraag!” antwoordde de oude man diplomatisch… meteen de jonge man zijn ‘geen_ verschil_gelijk’ toegevend.  Er was zelfs méér: “Plaats een Hasselblad ‘kadertje’ rond een digi-beeldje, en de meesten van de ‘beholders’ gaan niet merken dat ze grandioos gefopt worden”.  Waarschijnlijk wikte hij dit als een te drastisch argument, dat de nostalgie van de trage fotografie deed uiteenspatten.

De jonge man, duidelijk gekweld door het G.A.S.syndroom (zie ps), bleef maar argumenteren van “Hoe dan ook wil ik zwart-wit analoog printen” naar “De kinderen groeien maar éénmaal op” en “de Hassie blijft toch z’n waarde behouden?”.

Met ingehouden overtuiging probeerde ik hem, (ja die oude man, dat was ondergetekende) toch van die aankoop_koorts te verlossen met “Het is de fotograaf die het beeld maakt, niet het fototoestel!”.

Ook een keuze tussen  ‘op reis gaan of aankoop’ en ‘ het is een kwestie van prioriteiten te stellen’ hielp niet .  “De zomerreis is al gepland” antwoordde hij wanhopig!

Het schuldgevoel bleef tussen het ge-mail pertinent aanwezig.  Hoe kon hij deze gezinsinvestering verantwoorden?  Dan maar de grove middelen gebruikt: “Weet je, beloof aan je echtgenote dat je familie beelden gaat maken zoals Alain Laboile dat doet, daar weerstaat ze niet aan…”  Hij antwoordde opgelucht: “Je hebt m’n gedachten gelezen 🙂 “.

De oude man’s ogen fonkelden… gelukkig kon de jonge man het niet opmerken… 🙂

Hieronder een beeldje met die iconische Hasselblad en de ‘echte’ zwarte kader.  Geniet.

F1080_02.jpg

Trage Hassie groet!  Fred

 

PS: Voor alle duidelijkheid: het gaat hier over een Hasselblad 500CM: een iconische fotomachine die 1) je nooit, ook niet na 15/20/50 jaren dienst in de steek laat  2) je kwaliteit als fotograaf meteen de hoogte injaagt, ingebeeld of niet  3) je laat fotograferen in het super vierkant formaat.

Enkele beelden van  familiefotograaf Alain Laboile (klik)

G.A.S.: Gear Acquiring Syndrome: de plotse opkomende  en niets ontziende ‘goesting’ om een nieuwe aankoop te rechtvaardigen: meestal eindigend met een aankoop en een besluit: ‘in het hebben van de zaak eindigt het vermaak’ of  ‘de weg naar is belangrijker dan het aankomen’   🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s